
الهی!
در ملکوت تو کمتر از مویم.این بیهوده تا کی گویم؟
الهی!
نه نیستم،نه هستم.نه بریدم،نه پیوستم.
همه ی شادیها بی یاد تو غرور است
و همه غمها با یاد تو سرور است.
الهی!
بنیاد توحید ما خراب مکن.وباغ امید ما را بی آب مکن.
الهی!
دانی که بی تو هیچکسم!دستم گیر که در تو رسم!
بظاهر قبول دارم،بباطن تسلیم!
نه از خصم باک دارم،نه از دشمن بیم!
نه بر صاحب شریعت رد نه بر تنزیل.
نه گنج تشبیه،نه جای تاویل.
اگر دل گوید:چرا؟
گویم امر را سر افکنده ام!
و اگر خرد گوید چرا؟
جواب دهم که: من بنده ام!